Met bloemencorso 2006 op de braderie kennis gemaakt met Duikteam Thamen en toen lid geworden. Nog even wat vooraf. Ik ben nu 60 jaar, en ben bij de Marine gegaan om duiker te worden toen ik 17 was. Duiken bij de Marine is geen vak maar een brevet. Alleen matrozen, timmermannen en machinisten kwamen in aanmerking om een duikersbrevet te halen. Daar ik LTS bankwerken had gedaan werd ik dus machinist. Na mijn eerste opleiding vroeg ik om bij de onderzeedienst te mogen. Daar werd ik uiteraard voor gekeurd en ben een aantal keren in een druktank geweest met een dokter en met nog zo’n vijf andere gegadigden. Men zei toen “Als je denkt dat je oorvlies knapt, moet je stoppenâ€. Helaas kwam ik niet verder dan 10 a 11 meter want de steken gingen door je kop maar had nog nooit meegemaakt dat een oorvlies knapte dus stopte je. Ik kon dus waarschijnlijk niet klaren. Een jaar later heb ik toch ook een duikerskeuring aangevraagd maar het resultaat was weer het zelfde en was mijn droom eigenlijk verkeken. Het duiken bleef mij wel trekken. Ik ben opgegroeid in Curaçao en zwom en snorkelde ook veel. Met de vakanties ging ik altijd snorkelen en heb ook wel eens een duik gemaakt in Turkije, niet te diep want ik dacht altijd aan mijn oren. In Sharm el Sheikh was het prachtig snorkelen, maar wist dat je een brevet moest hebben om daar te duiken. Ik zat met de vraag als ik mijn Padi wil halen, hoe diep moet ik dan duiken. Ik kreeg daar nooit duidelijk antwoord op en besloot vorig jaar om het toch weer eens te proberen en werd lid en begon aan de opleiding. Eerst in de “Waterlelie†met praktijk en theorielessen, wat mij goed bevallen was. Daarna moesten we buiten duiken. Daar zag ik een beetje tegenop, koud water en moest dus op zoek naar een 2 delig pak, maar wel een dikke van 7 mm. Intussen had ik al een 2e hands, grote maat trimvest gekocht. Gelukkig mocht ik een fles, ademsetje en lood lenen van onze vereniging. Dus tijd om verder te sparen. De eerste duik buiten in Vinkeveen. Het was even zoeken, ik was er nog nooit geweest en kwam daar dus wat te vroeg aan. Maar ik was niet de eerste. Er waren al ruim honderd duikers aanwezig en ik wist niet wat ik zag zo vroeg op zondagmorgen. Tijdens mijn eerste duik mijn loodgordel vergeten en kwijtgeraakt, want ik had die van Patrick geleend. Hij had 13 kilo en ik maar 6 of 7 kilo, wat veel te weinig was. De kou viel mij reusachtig mee. Door veel oefenen en duiken te maken leer je pas goed te trimmen en hoeveel lood je moet meenemen. Tussendoor een goede keuring gehad die meer voorstelde dan een bij een der huisdokters in Aalsmeer. Na een duik of zes ging ik mee met een nachtduik in de Spiegelplas. Had intussen met een collega op mijn werk een lamp gekocht bij de supermarkt. Maar kwam er al snel achter dat het hooguit een back-up lampje was. Ik kreeg voor de nachtduik een lamp te leen van Gio. Goed zicht en veel paling gezien maar gelukkig had mijn buddy Willem een lamp die lang bleef branden want die van mij zakte na 45 minuten geheel weg. Ik moet bekennen dat het daar wel erg donker was, maar wel een leuke ervaring. Bij mijn eerste duik in Toolenburg geen fototoestel meegenomen, want het was de meeste niet bekend hoe het daar was. Heel jammer, want we hadden goed zicht. Veel snoeken gezien en op het laatst nog een flinke karper. Vijf duikers lagen er naar te kijken en ik kwam als laatste erbij. Zij waarschuwde mij, maar ik zag de karper pas op ongeveer 40 cm van mij af met zijn kop tussen de waterplanten. Geweldig, maar dit houdt in dat je ook moet leren kijken. Daarna heb ik een fles gekocht 15 liter, want die van mij is na een uurtje duiken al goed leeg. Zal nog de onervarenheid en spanning zijn. De fles moest nog wel gekeurd worden. Tijdens mijn vakantie in Turkije dit jaar wel een boottocht gemaakt met enkele duiken. Niet zo diep en ook niet zo mooi, maar dat kan je niet verwachten in de Middellandse Zee. En vorige maand een ademautomaat gekocht, want men wilde weer een opendag organiseren om nieuwe leden te winnen en werden we verzocht alles in te leveren. Ik vind het positief van onze vereniging om de spulletjes zo lang te mogen lenen. Wat je wel in onze wateren moet hebben is een goede lamp. Je moet eigenlijk met verschillende lampen gezwommen hebben om te zien wat de verschillen zijn dus een moeilijke keuze, maar ook het budget is bepalend. Heb er net een gekocht nu maar afwachten hoe het gaat met deze lamp. Samen met Frans in Toolenburg gedoken en de lamp beviel mij goed. Mijn kleinzoon kwam ook even kijken want die zag mijn pak thuis wel hangen maar begreep niet waar opa dat voor gebruikte. Fototoestel meegenomen maar helaas slecht zicht en weinig vis. Na de donderdagavondtraining is het ook even gezellig nakletsen. Ik heb tot nu toe geen spijt dat ik lid ben geworden. Een gezellige vereniging en nu ervaring opdoen.
